...στο χρονο...

..Εκλεισα βιαστικα τη σελιδα..δεν ηθελα να δωσω δικαιολογιες στο χρονο..
Μονος του με πηρε μαζι του κι αυτο το βραδυ..
Ταχατες,για να του κρατησω συντροφια στα περασμενα χρονια..
οσο και να γυρισαμε,οσο και να ταξιδεψαμε...δεν βρηκαμε κανενα αλλοθι..
Ημουνα εκει...τη καθε στιγμη...εγω του εκλεβα στιγμες κι εκεινος αφηνε πανω μου τα σημαδια του...
Μηπως δεν ηθελα να δωσω δικαιολογιες και στον εαυτο μου...
Εκλεισα βιαστικα τη σελιδα...
κι ειπα...ολα θ αλλαξουν..
ο χρονος γελασε...
Ηξερε....
Παντα θα ηταν ο νικητης..
μονο που αυτη τη φορα αρχισα να γελω κι εγω..
Γιατι καταλαβα....ποσες στιγμες εχασα χωρις να τις ζησω....και θελω να τις ζησω...

il faut croire en demain...

e me revois dans la villeMarchant tout seul sans un espoir
Et puis soudain dans la ville
Tout s'est éclairé quand par hasard
J'ai croisé ton regard

Il faut croire en demain
En chaque jour qui vient
Il faut croire en demain
Jour après jour
Il faut aller chaque matin
Le coeur battant vers son destin
Il faut savoir jour après jour
Croire en demain
La la la la...

On a marché dans la ville
Faisant ensemble les premiers pas
Et maintenant dans la ville
Marchons tous les deux vers l'avenir
Marchons vers la vie

Il faut croire en demain
En chaque jour qui vient
Il faut croire en demain
Jour après jour
Il faut aller chaque matin
Le coeur battant vers son destin
Il faut savoir jour après jour
Croire en demain
La la la la...
Il faut savoir jour après jour

Croire en demain!

...μεσα απο το καθρεπτη...

Ενα τριανταφυλλο...καποιο αγαπημενο χερι σου το προσφερε και συ το ακουμπησες εκει...
για να σου θυμιζει τη στιγμη της αγαπης...
Ενα αλικο φορεμα...ποσες φορες τ αγαπησες,ποσες φορες τ ονειρευτηκες,
ποσες φορες ενοιωσες το τρυφερο αγγιγμα απο ενα αγαπημενο χερι...
τα σημαδια της επαφης ειναι ακομα πανω στο κορμι σου...
κι ενας καθρεπτης...το ειδωλο σου...
μαρτυρας της υπαρξης σου μεσα στα ματια μας..

ΥΠΑΡΧΕΙΣ...

μοναξια αφορητη...

Η μοναξια η εσωτερικη...ειναι τοσο μεγαλη...
Η μοναξια η εξωτερικη ειναι επιλογη καποιες φορες...

Αλλα η εσωτερικη μοναξια...ειναι τοσο αβασταχτη και κυριως οταν εισαι αναμεσα σε κοσμο κι αισθανεσαι τοσο μονος...

μεσα στη βροχη..

...αγαπιοντουσαν..κι αφεθηκαν στην αγαπη τους...
σταγονες βροχης χαιδευαν τα προσωπα τους..
κι εκεινοι κλεισαν τα ματια τους κι ονειρευτηκαν...
τα χειλη τους ενωθηκαν σ ενα ατελειωτο φιλι...
κι οι καρδιες τους αγκαλιασαν η μια την αλλη...
μεσα στη βροχη...

αγαπαω τα τριανταφυλλα...

αγαπαω το τριανταφυλλο που μου χαρισαν και το εβαλα αναμεσα στις σελιδες σ ενα βιβλιο παλιο...
αγαπαω το τριανταφυλλο που αφησα πανω στη καρδια του πατερα μου..
αγαπαω το τριανταφυλλο που στελνω μεσα απο το facebook...στους φιλους μου που αγαπαω...

αγαπαω το τριανταφυλλο...ειναι αυτο που με κανει να μη λυγιζω ποτε και να προσπαθω....ακομα κι αν τρυπηθω οταν παω να το κοψω απο μια τριανταφυλλια....το αγαπαω...

...κι οταν μεινουμε μονοι...

..κι οταν μεινουμε μονοι
και δεν θαχουμε τιποτα να πουμε
θ αφησουμε τις σκεψεις μας να μας αγκαλιασουν
και θα χαθουμε..
Εσυ στο κοσμο σου και γω στο δικο μου..
Ειδες ποτε δε καταφεραμε να δουμε
ο ενας τον κοσμο του αλλου με τα ιδια ματια...
Σ ευχαριστω για τα οσα μου εδωσες αλλα ηταν πολυ λιγα να με κρατησουν κοντα σου..
Εχω ηδη αρχισει να φευγω..
Μη προσπαθησεις να με κρατησεις..
Ακολουθω τ ονειρο μου κι οπου με βγαλει..
Δε γινεται να γυρισω πισω.
Λυπαμαι αλλα δεν μπορω...

Αντιο...